Protetyka
Protetyka stomatologiczna zajmuje się rekonstrukcją i rehabilitacją narządu żucia. Przywraca pierwotne warunki zgryzowe, które wraz z upływem lat lub z powodu innych niekorzystnych zdarzeń, straciły swoją wartość funkcjonalną i estetyczną. Przez całe życie zęby narażone są na szereg szkodliwych czynników, które prowadzą do zmian w strukturze, w budowie i ilości naszego uzębienia. Dlatego też, po utracie zębów naturalnych lub po ich rozległym uszkodzeniu leczenie protetyczne staje się „kołem ratunkiem” dla utrzymania i przedłużenia młodego wyglądu i promiennego uśmiechu.


Wśród protez zębowych można wyróżnić dwie zasadnicze grupy:
  • protezy stałe
  • protezy ruchome


Protezy stałe są to uzupełnienia trwale umocowane na zębach własnych pacjenta, najczęściej za pomocą cementów. Do protez stałych należą: wkłady koronowe i koronowo - korzeniowe, korony i mosty protetyczne.
Protezy ruchome to uzupełnienia wprowadzane do jamy ustnej i wyjmowane z niej przez pacjenta. Są to: protezy szkieletowe, protezy nakładowe, częściowe i całkowite protezy osiadające. Uzupełnienia ruchome







Protezy szkieletowe
Protezy szkieletowe należą do ruchomych uzupełnień protetycznych. wykorzystuje się je w przypadku braków zębowych zbyt rozległych na uzupełnienie mostem. Główną ich częścią jest metalowy szkielet zaopatrzony w klamry i ciernie, który jest na tyle cienki i zredukowany iż praktycznie nie przeszkadza użytkującemu. Ciernie są to wypustki opierające się na żujących powierzchniach zębów i przenoszące tym samym siły żucia przez zęby i ozębną na kości szczęk.

Częściowe i całkowite protezy osiadające
Są one, podobnie jak protezy szkieletowe, uzupełnieniem ruchomym, a siły żucia są w tym przypadku przenoszone wyłącznie przez błonę śluzową i okostną na kości szczęk. Skutkiem tego jest przeciążenie kości, co przyspiesza ich zanik i powoduje osiadanie protezy. Proteza staje się "zbyt duża", a jej przyleganie do podłoża, tym samym utrzymanie, coraz gorsze. Wkłady koronowo-korzeniowe. Są to konstrukcje protetyczne stosowane w przypadku znacznego lub całkowitego uszkodzenia koron zębów własnych. Warunkiem kwalifikacji zęba do wkładu koronowo-korzeniowego jest prawidłowo przeleczony kanał korzeniowy bez zmian patologicznych w okolicy wierzchołka, a uszkodzenie zęba nie powinno znajdować się poniżej brzegu kości. Wkłady koronowo-korzeniowe służą najczęściej jako umocowanie pojedynczej korony protetycznej lub będącej filarem mostu protetycznego. W wyniku szybkiego postępu technicznego indywidualne wkłady koronowo-korzeniowe odlewane w laboratorium są zastępowane wkładami standardowymi wykonywanymi z kompozytu wzmocnionego włóknami szklanymi lub stopu metalu. Umożliwiają one odbudowę rdzenia zęba w czasie jednej wizyty, jednak nie we wszystkich przypadkach. Często trzeba skorzystać z indywidualnie przez technika przygotowanych wkładów z metalu lub ceramiki

Mosty
Most to stała proteza uzupełniająca brak od jednego do kilku zębów. Zbudowany jest z przęsła odtwarzającego czynność i kształt utraconych zębów oraz z elementów mocujących go na filarach, którymi są naturalne zęby (korzenie) otaczające lukę lub implanty. Elementami mocującymi mogą być wkłady koronowe, koronowo - korzeniowe lub korony. Stosowanie mostów wymaga sprzyjających warunków miejscowych, a mianowicie odpowiedniej ilości i jakości dobrze rozmieszczonych (po obu stronach luki) zębów filarowych.

Mosty adhezyjne
Most adhezyjny stosujemy głównie w przypadku pojedynczych braków zębów w odcinku przednim w celu uniknięcia konieczności szlifowania zdrowych tkanek zęba. Taki most przytwierdzany jest do powierzchni wewnętrznych sąsiednich zębów. Most adhezyjny najczęściej stosuje się jako uzupełnienie tymczasowe np. na czas wgojenia się implantu zębowego.

Licówka porcelanowa
Licówka porcelanowa Licówka to cieniutki porcelanowy listek przyklejany na zewnętrzną powierzchnię zęba. Jakość użytego materiału pozwala uzyskać kolor i przezierność naturalnego zęba.
Technika ta służy do pokrycia nieestetycznych powierzchni wargowych zębów przednich, koryguje przebarwienia trudne do usunięcia metodą wybielania, wydłuża patologicznie starte zęby, maskuje pęknięcia i ubytki zębów, zamyka zbyt duże przestrzenie (diastemy) między zębami, koryguje kształt i odbudowuje odłamane fragmenty zębów.
Licówka porcelanowa w dużym stopniu oszczędza zdrowe tkanki zęba, który zostaje poddany niewielkiej preparacji przygotowanej jedynie w obrębie szkliwa (ok 0,8 mm).
Wykonanie licówek jest pracą bardzo precyzyjną przynoszącą piękny i trwały efekt. Licówka nie zmienia koloru, nie ciemnieje i nie przebarwia się. Dzięki licówkom na wszystkie przednie zęby uzyskujemy efekt "hollywoodzkiego" uśmiechu imitujący do złudzenia zęby naturalne o idealnym kształcie i kolorze, nawet jeśli zęby własne były wcześniej przesunięte, wychylone czy cofnięte.
Po przygotowaniu zęba pod licówkę wykonuje się wyciski, które zostają odesłane do laboratorium protetycznego. Podczas następnej wizyty (za ok. 7 dni) licówka zostaje przyklejona na ząb. Faktem jest, że metoda wykonywania licówek porcelanowych jest coraz chętniej stosowaną metodą leczenia w stomatologii. Stanowi jeden z filarów stomatologii estetycznej, pozwala na osiągnięcie czasem wręcz spektakularnych efektów, jak również nie przekreśla ponownej ingerencji protetycznej. Staje się nieoceniona u osób młodych. Zapewne dzięki pojawiającym się coraz to nowocześniejszym materiałom stosowanym przy jej wykonaniu, lista wskazań do ich stosowania będzie się wydłużać.